Posts

The Artist Is Present – GUCCI

Alessandro Michele ครีเอทีฟไดเร็กเตอร์จาก Gucci และ Maurizio Cattelan ศิลปินชาวอิตาเลียน สองหัวเรือใหญ่แห่งศตวรรษจากทั้งสองวงการร่วมกันตั้งคำถามถึงเรื่องของการลอกเลียนแบบและการเปลี่ยนความฝันและจินตนาการที่จับต้องไม่ได้ให้กลายเป็นรูปธรรมที่สามารถจับต้องได้จริงผ่านผลงานการสร้างสรรค์ของพันธมิตรศิลปินจากทั่วทุกมุมโลกภายใต้แนวความคิดเดียวกัน โดยนิทรรศการครั้งนี้ถูกริเริ่มและจัดขึ้นโดยคัตเตลัน และถูกขับเคลื่อนโดยมิเคเล โดยทั้งสองได้ตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับความเป็นจริงในการนำเสนอในแง่มุมของศิลปะที่สามารถจับต้องได้จริงทั้งในแง่ของศิลปินผู้สร้างสรรค์และผู้เสพผลงาน

โดยศิลปินทั้งหมดกว่า 30 ชีวิตจากทั่วโลกรวมถึงศิลปินจีนที่ร่วมสร้างสรรค์ผลงานในนิทรรศการครั้งนี้ต้องการที่จะนำเสนอเรื่องราวของการลอกเลียนแบบ การทำซ้ำ การรื้อถอนและประกอบสร้างขึ้นมาใหม่ ว่าเป็นสิ่งที่ถูกดูแคลนเสมอไปหรือไม่ หรือว่าค่านิยมของการลอกเลียนแบบนั้นถ้ามองจากในอีกมุมมันคือการรักษางานของต้นฉบับไว้ไม่ให้สูญหาย และมีคุณค่าในแง่ของศิลปะการสร้างสรรค์ไม่ต่างจากผลงานต้นแบบ

โดยเป็นการพัฒนาต่อยอดไม่ให้เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา โดยการทำซ้ำโดยเก็บรักษาต้นฉบับไว้นั้นเป็นหลักการค่านิยมที่ริเริ่มกระทำกันก่อนหน้านี้ในงานศิลปะของฝั่งยุโรปด้วยซ้ำไป ศิลปินที่สร้างสรรค์ผลงานในนิทรรศการครั้งนี้จึงมีกระบวนการคิดและสร้างผลงานภายใต้โจทย์ความคิดการลอกเลียนแบบสิ่งที่พระเจ้าสร้างขึ้น

โดยเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่าผลงานที่เรารับรู้ว่าเป็นต้นฉบับนั้นไม่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสิ่งที่มีอยู่ก่อนแล้ว เฉกเช่นเดียวกับผลงานของ Gucci ที่ผ่านมาภายใต้การสร้างสรรค์ของมิเคเลที่ได้ผสมผสานเอาแรงบันดาลใจที่มีอยู่แล้วตามวัฒนธรรมต่างๆ จากทั่วโลกผนวกเข้ากับผลงานการออกแบบของตัวเองเช่นนี้เรียกว่าการลอกเลียนแบบหรือไม่

หรือสิ่งที่มิเคเลกำลังสร้างสรรค์อยู่นั้นเป็นการเก็บรักษาข้อมูลทางวัฒนธรรมของโลกผ่านผลงานศิลปะที่เป็นรูปธรรมในรูปแบบที่เราเรียกว่าเครื่องแต่งกายนั้นจึงตอกย้ำไปอีกว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกล้วนร้อยเรียงเล่าเรื่องต่อเนื่องกันแม้กระทั่งโลกของแฟชั่นและโลกของศิลปะที่ผสมผสานกันอย่างไร้รอยต่ออย่างสิ้นเชิง

การคัดลอกผลงานเปรียบเสมือนการหมิ่นประมาท การไม่เคารพต่อพระเจ้า แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นการแสดงถึงการรับรู้ของสิ่งที่มีอยู่อย่างมีนัยสำคัญคือคำกล่าวของคัตเตลันต่อนิทรรศการครั้งนี้ ถ้าไม่นับรวมความย้อนแย้งและการเสียดสีต่อนิทรรศการในครั้งนี้ที่ได้ไปจัดขึ้นที่มหานครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ซึ่ง เวลานี้นับเป็นแหล่งขุดทองแห่งใหม่ของโลก รวมไปถึงยังเป็นประเทศที่มีปริมาณการบริโภคอย่างมหาศาล การแสดงความเคารพต่อกันทั้งในแง่ของวัฒนธรรมที่แตกต่างและในมุมของความเป็นมนุษย์นั้นจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันและสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข เพราะศิลปะคือภาษาสากลที่ไม่มีเส้นแบ่งใดๆ มากั้นนั่นเอง

The Artists on show:

John Ahearn (with Rigoberto Torres), John Armleder, Nina Beier, Brian Belott, Anne Collier, Jose Dávila, Wim Delvoye, Eric Doeringer, Sayre Gomez, Andy Hung Chi-Kin, Matt Johnson, Jamian Juliano-Villani, Kapwani Kiwanga, Ragnar Kjartansson, Josh Kline, Louise Lawler, Margaret Lee, Hannah Levy, Lu Pingyuan, Ma Jun, Nevine Mahmoud, Aleksandra Mir, Pentti Monkkonen, Philippe Parreno, Jon Rafman, Mika Rottenberg, Reena Spaulings, Sturtevant, Superflex, Oscar Tuazon, Kaari Upson, Danh Vo, Gillian Wearing, Lawrence Weiner, Christopher Williams, XU ZHEN®, Yan Pei-Ming, Damon Zucconi

Related Post

โลกตัดแปะของ Gucci FW 2018

“เกิดอะไรขึ้นบนรันเวย์ Gucci ? ” น่าจะเป็นคำถามในใจของหลายคนเมื่อเห็นภาพนางแบบในห้องผ่าตัดสีเขียว อุ้มหัวตัวเองเดินออกมาพร้อมใบหน้าบึ้งตึง

Invitation

มหากาพย์ความแปลกประหลาดเริ่มขึ้นจากบัตรเชิญเข้าร่วมชมแฟชั่นโชว์ที่ถูกลำเลียงส่งให้แขกทั่วโลก มันไม่ใช่แผ่นกระดาษแข็งที่ระบุวันที่และเวลา แขกทุกคนจะได้รับเครื่องนับเวลาในซองพลาสติก เครื่องนับเวลาสีส้มพร้อมตัวเลขสีแดงจะนับถอยหลังสู่เวลาที่โชว์จะเริ่ม ส่วนด้านหลังเครื่องคือรายละเอียดสถานที่จัดงานพร้อมคำเตือน ซึ่งรอบนี้แสดงทั้งเสื้อผ้าผู้ชายและผู้หญิงในโชว์เดียวกัน

 

Venue

แฟชั่นโชว์จัดขึ้น ณ Gucci Hub ซึ่งตั้งอยู่นอกเมืองมิลาน Hub แห่งนี้เป็นทั้งโชว์รูมและออฟฟิศของ Gucci แขกทุกคนตื่นตะลึงเมื่อพบว่า Alessandro Michele หัวเรือใหญ่ของ Gucci  ได้เนรมิตด้านในอาคารให้กลายเป็นห้องผ่าตัดสีเขียวสะอาด พร้อมไฟขาวสว่าง ตรงกลางคือเก้าอี้ผ่าตัดพร้อมโคมไฟแบบในโรงพยาบาล รามล้อมด้วยแผงเก้าอี้นั่งเสมือนคุณกำลังนั่งรอคนไข้

 

The Concept

ความงุนงงของแขกทวีคูณเมื่อนางแบบคนแรกเดินออกมาในเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้ขลิบเขียวตัวโคร่ง กระโปรงลายตารางสวมทับกางเกงสีฟ้าด้านใน ในมือเธอถือศีรษะของตน ใช่ คุณอ่านไม่ผิด ศีรษะจำลองที่ดูมีชีวิตกว่าใบหน้าจริงของเธอเสียเอง

ในคอลเลกชั่นนี้ Gucci กำลังรื้อสร้างอัตลักษณ์ของตน เพื่อสร้างความรู้สึกใหม่ รื้อ ? สร้าง ? รื้อ คือ Gucci รื้อหางานออกแบบของแบรนด์ที่สั่งสมมายาวนานหลายศตวรรษ ไม่ว่าจะเป็นลายโมโนแกรม สีเขียว-แดง เหล็กจากบังเหียนคุมม้า และตรา GG รื้อ คือ Gucci รื้อหาแรงบันดาลใจจากยุคฮิปปี้ และ 80s ไม่ว่าจะเป็นกางเกงขาบาน สูทปกยักษ์ ที่ปรากฏมาแล้วในฤดูกาลก่อน ๆ และในฤดูกาลนี้ Gucci ข้ามฝั่งไปรื้อของเก่าถึงมหานครนิวยอร์ก สะท้อนออกมาเป็นชื่อเมือง New York ที่ปักลงบนเสื้อผ้า รวมไปถึงตรา Yankee และ Paramount Pictures ที่มีให้เห็นตลอดทั้งโชว์

สร้าง คือ ผ่านการยำรวมของเก่า Alessandro ได้สร้างมิติใหม่ของการแต่งตัวขึ้น ในคอลเลกชั่นนี้ Alessandro ทำตัวเป็นหมอผ่าตัด ผ่าแยกความงดงามของยุคสมัย ผ่าแยกเสื้อผ้าชิ้นเก่าของคุณยายเมื่อ 40 ปีก่อน ผ่าแยกความเป็นเด็กแนวของนิวยอร์ก ก่อนจะประกอบร่างมันใหม่บนตัวนายแบบและนางแบบที่เดินวนอยู่ในห้องผ่าตัดของเขา

 

What about the head?

แน่นอนว่ามิใช่เพียงเสื้อผ้าเท่านั้นที่ถูกผ่าแยก ส่วนตัวผู้สวมใส่เองก็เช่นกัน นางแบบ 2 หัว บนคอและในมือ เหมือนกำลังสื่อสารกับเราว่าอัตลักษณ์ของตัวเธอก็ถูกตัดออกจากร่างเช่นกัน เพื่อสะท้อนความยุ่งเหยิงของโลกอันศิวิไลซ์ Alessandro ร่วมมือกับบริษัททำอุปกรณ์การแสดงพิเศษ ชื่อว่า Makinarium สร้างสรรค์แบบจำลองต่าง ๆ อาทิ ศีรษะคน ลูกมังกร กิ้งก่า แรงบันดาลใจมหาศาลที่วนเวียนอยู่ในคอลเลกชั่นนี้ มีหมอมือฉมังนามว่า Alessandro Michele รออยู่ริมเตียงผ่าตัด คอยจับมันมาแยกส่วน เย็บใหม่ คอลเลกชั่นนี้คื Intertextuality อันเป็นรูปธรรม บนโลกตัดแปะ สิ่งใหม่เป็นเพียงการประกอบสร้างสิ่งเก่าจากความทรงจำ คลับคล้ายคลับคลา แต่เหมือนไม่เคยเห็น

Related Post